Το ζήτημα της διεύρυνσης του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, καθώς και της πιθανής περαιτέρω απελευθέρωσης της Κυριακάτικης λειτουργίας της αγοράς, επανέρχεται το τελευταίο διάστημα στη δημόσια συζήτηση στη Χίο, με το επιχείρημα της «ανάπτυξης», του τουρισμού και της καλύτερης εξυπηρέτησης των καταναλωτών.
Ωστόσο, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Χίου ξεκαθαρίζει ότι η πραγματικότητα της αγοράς και της εργασίας δεν μπορεί να προσεγγίζεται μόνο μέσα από τέτοιες αναφορές, χωρίς ουσιαστικό διάλογο και χωρίς σεβασμό στην εργατική νομοθεσία.
Ακολουθεί το σχετικό Δελτίο απ’ το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Χίου:
Το τελευταίο διάστημα επανέρχεται στη δημόσια συζήτηση το ζήτημα της διεύρυνσης του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων και της λειτουργίας της αγοράς τις Κυριακές, με πρόσχημα κάθε φορά την «ανάπτυξη», τον τουρισμό ή την καλύτερη εξυπηρέτηση του καταναλωτικού κοινού.
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, η απόφαση του Δημάρχου με την οποία επιτρέπεται προαιρετικά η λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων και άλλες Κυριακές πέρα από τις 8 κατ’ έτος, εκδίδεται μετά από διαβούλευση με τοπικούς και συλλογικούς φορείς. Όμως, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Χίου
δεν προσκλήθηκε ούτε έλαβε ποτέ μέρος σε τέτοια διαβούλευση, πριν ο Δήμαρχος Χίου να εκδώσει την απόφαση με αριθμό 25751/28.5.2026.
Ως Εργατικό Κέντρο ξεκαθαρίζουμε ότι δεν είμαστε απέναντι σε κανέναν μικρό επαγγελματία ή καταστηματάρχη που επιθυμεί να λειτουργήσει την επιχείρησή του περισσότερες ώρες ή διαφορετικές ημέρες. Πρέπει όμως να αναλάβει και το αντίστοιχο κόστος και ευθύνη. Ας μην ξεχνάμε ότι το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων δεν ταυτίζεται, ούτε μπορεί να ταυτίζεται με το ωράριο εργασίας του εργαζομένου. Και δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο η ανεξέλεγκτη επιβάρυνση των εργαζομένων.
Εφόσον μία επιχείρηση επιθυμεί να απασχολήσει προσωπικό σε διευρυμένο ωράριο, απογευματινές ώρες, αργίες ή Κυριακές, τότε είναι υποχρεωμένη:
- να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου,
- να τηρείται απαρέγκλιτα η εργατική νομοθεσία,
- να δηλώνονται κανονικά οι ώρες εργασίας,
- να χορηγούνται τα νόμιμα ρεπό και οι προβλεπόμενες προσαυξήσεις, και φυσικά να καταβάλλεται στο ακέραιο η νόμιμη αμοιβή για εργασία σε Κυριακές και αργίες.
Ως Εργατικό Κέντρο απαιτούμε εντατικοποίηση και συστηματικούς ελέγχους από τους αρμόδιους κρατικούς μηχανισμούς και την Επιθεώρηση Εργασίας. Η προστασία των εργαζομένων δεν μπορεί να αφήνεται στην “καλή πρόθεση” της εργοδοσίας, αλλά πρέπει να διασφαλίζεται μέσα από συνεχή παρουσία και ουσιαστική παρέμβαση των ελεγκτικών αρχών.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι θα είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων.
Δεν θα επιτρέψουμε να παγιωθούν συνθήκες αυθαιρεσίας, απλήρωτης εργασίας, καταστρατήγησης ωραρίων ή πίεσης προς τους εργαζόμενους να εργάζονται χωρίς τα νόμιμα δικαιώματά τους.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο που θα αντιμετωπίσει οποιαδήποτε παραβίαση των εργασιακών του δικαιωμάτων είτε αφορά αδήλωτη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, μη καταβολή προσαυξήσεων, πίεση για εργασία χωρίς συναίνεση ή οποιαδήποτε άλλη εργοδοτική αυθαιρεσία να απευθυνθεί άμεσα στο
Εργατικό Κέντρο.
Η σιωπή και ο φόβος μόνο ενισχύουν την παραβατικότητα και την εκμετάλλευση.
Παράλληλα, οφείλουμε να επισημάνουμε κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Το πρόβλημα της αγοράς δεν είναι ότι τα καταστήματα δεν μένουν αρκετές ώρες ανοιχτά. Το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία έχει ολοένα και μικρότερη αγοραστική δύναμη. Οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους δεν στερούνται χρόνο για να ψωνίσουν. Στερούνται χρήματα. Με μισθούς που εξαντλούνται στα βασικά, με την ακρίβεια να πιέζει καθημερινά και το κόστος ζωής να αυξάνεται, όσες επιπλέον ώρες κι αν παραμείνει ανοιχτή η αγορά, αυτό δεν σημαίνει ότι θα αυξηθεί και η κατανάλωση.
Η στήριξη της τοπικής οικονομίας περνά μέσα από αξιοπρεπείς μισθούς, σταθερή εργασία, σεβασμό στον εργαζόμενο και ουσιαστική ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης της κοινωνίας όχι μέσα από τη διαρκή επέκταση των ωραρίων και την απορρύθμιση της εργασιακής ζωής.
Το Εργατικό Κέντρο θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης των εργαζομένων, παρεμβαίνοντας όπου απαιτείται και διεκδικώντας συνθήκες αξιοπρεπούς και νόμιμης εργασίας για όλους.
